Trust in You

Muziek is in mijn leven altijd heel belangrijk geweest. Sommige teksten of melodieën kunnen me zo raken en door periodes slepen. Muziek kan zelfs levensreddend zijn. Zoals bij mij in 2015.

Het wordt lichter en kleuriger buiten, het voorjaar heeft haar intrede gedaan. Maar in mij speelt zich geen proces van nieuw leven en nieuwe energie af. In plaats van kleuriger en lichter, wordt alles donker en onaantrekkelijk. Ik moet onder ogen zien dat wat ik niet wil. Ik kan mezelf niet langer voor de gek houden omdat ik dat niet meer trek. Maar ik WIL niet en ik DURF niet. Als ik mezelf al niet eens aan kan kijken, wat zullen mijn familie en vrienden dan van mij vinden? Zou ik nog welkom zijn als ik het vertel? En wat vindt God van mij? Waarom heeft Hij mij zo gemaakt?

Ik ploeter nog een tijdje voort. Alles komt en gaat immers? Het zal vast wel weer beter gaan. Stiekem hoop ik dat ik geen gelijk heb. Stiekem hoop ik dat ik morgen wakker word en het allemaal maar een droom is geweest.

Het gaat bergafwaarts met mij. Tegen een paar mensen durf ik te vertellen dat ik ‘geen hetero’ ben. Het woord lesbisch durf ik niet in de mond te nemen, ik ben er vies van. Ze reageren echter zo liefdevol dat het mij verrast en verbaast. Dat had ik niet tot de mogelijkheden gerekend. Er ontstaat wat hoop in mij.

Terwijl ik zo met mezelf in de knoop zit, geen bestaansrecht ervaar en geen toekomst zie, hoor ik een lied. Een nummer over vertrouwen op God, ook al krijg je geen antwoorden als je het uitschreeuwt naar Hem. Het is een nummer dat ik per dag wel 100 keer afspeel. Het is een nummer waardoor ik mijn leven nog een kans wil geven.

Het is inmiddels 2019 en ik luister nog vaak naar de muziek van Lauren. Voor mijn verjaardag heb ik van vrienden een bijzonder cadeau gekregen: toegang tot het concert van Lauren Daigle in Amsterdam, inclusief vervoer! 

Het is zover, op naar Amsterdam! Omdat ik al een week heel ziek ben besluiten we om het voorprogramma te skippen. Liggend op de achterbank van de Jaguar (!) word ik naar de Melkweg in Amsterdam gegleden. Het eerste half uur zing, dans en klap ik mee voor zover dat gaat in mijn Mercedes (lees: rolstoel). En dan is daar het moment dat Lauren ‘Trust in You’ zingt. Hoewel het bloedheet is in de zaal krijg ik overal kippenvel en stromen de tranen over mijn wangen. Door dit nummer, onder andere, ben ik nog in leven. En daardoor kan ik nu van dit concert genieten.

Dankbaarheid overheerst..!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s