Geraakt tot in mijn ziel

‘Al lange tijd zwem ik in de oceaan rond en ik kan de kust niet bereiken. Ik raak buiten adem en ik ben aan het einde van mijn krachten. Het wordt steeds moeilijker. God, laat me niet verdrinken…! Hou mijn hoofd boven water en red mij!’

Een vrije-vertaling-greep uit het lied ‘Head above water’ van Avril Lavigne. Een lied dat een paar weken geleden ineens voorbij kwam en mij raakte, tot diep in mijn ziel. Het nummer heeft lange tijd bijna onafgebroken aangestaan.
Het duurde even, maar toen viel mijn oog op de tekst aan het einde van de video. Wat bleek? Avril Lavigne heeft dit lied geschreven toen ze de ziekte van Lyme had en het punt had bereikt dat ze dacht dat ze zou overlijden.

Een paar dagen later keek ik een vrij recent interview met Avril Lavigne. Ze vertelde over artsen die tegen haar zeiden dat ze vast depressief was en maar gewoon dingen moest gaan ondernemen om beter te worden. Of dat ze zeiden: het zal allemaal wel meevallen. Tijdens het hele proces is ze haar eigen dokter geworden omdat artsen niet wisten wat ze moesten doen. Ook het onbegrip kwam voorbij dat ze soms ervaart bij mensen om haar heen. Onbekend maakt onbemind, dat geldt ook voor ziektes.
Het eerste filmpje dat ik keek duurde hooguit vier minuten. Ik heb deze niet in één keer af kunnen kijken. Na een paar seconden was ik al in tranen omdat, onder andere, de herkenning zoveel met me deed. (tekst gaat verder onder video)

De afgelopen vijf jaren kwamen weer voorbij, waaronder de angst. De schrik en verwarring als je ontdekt dat je iets niet meer kunt. En de frustraties die dat oplevert. De angst dat je jezelf voor de gek houdt en je je ziekzijn verbeeldt waardoor je gaat twijfelen aan alles wat je voelt, aan jezelf en aan iedereen. De angst dat artsen ook niet goed weten wat er nu echt met je aan de hand is, terwijl je voelt dat er van alles mis is. De angst om niet begrepen te worden. De angst dat dit misschien niet goed afloopt.

Ik vind het erg fijn te weten dat ik niet de enige ben die dit meemaakt. Ook al heeft iedereen zijn of haar eigen verhaal, er zitten ook zoveel dingen in die hetzelfde zijn. Lotgenoten zijn belangrijk. Het mooie aan het verhaal van Avril Lavigne is dat ze na vijf jaar haar leven weer terug heeft: ze is beter! Dat geeft hoop.

Bedankt Avril Lavigne voor het delen van je verhaal!

http://www.TheAvrilLavigneFoundation.org

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s