Het is gelukt!

Het begon allemaal met een filmpje dat Celtic Woman op Facebook zette met daarin dat ze zin hadden in de Europatour. Zoals jullie weten kijk en luister ik nogal veel naar Celtic Woman, zeker op slechte dagen. Onder het filmpje plaatste ik een reactie met daarin de vraag of er opnames tijdens de tour gemaakt zouden worden (zoals ze wel vaker doen) zodat ik thuis ook kon meegenieten.
Een aantal dagen later zag ik dat ik een bericht had van een voor mij onbekende vrouw uit Amerika. Ze bood me een kaartje aan voor het concert van Celtic Woman in Amsterdam. Ze is zelf ongelooflijk fan van ze en gunde mij deze ‘amazing experience’, zoals ze zei.

‘An Amazing Experience’

Afgelopen vrijdagavond was het zover, tijd voor het concert in RAI Amsterdam. A., een lieve vriendin, had een paar weken terug aangeboden om mij te brengen, daar te blijven voor als ik het niet meer volhield en me daarna weer thuis te droppen. Dat was een prachtig, bijzonder en lief aanbod want zonder zo’n iemand zou ik er niet eens heen kunnen.

Aangezien de afgelopen weken erg pittig zijn geweest en ik al moeite had met zitten, was het spannend of ik fit genoeg zou zijn om naar Amsterdam te gaan.
Toen A. aan de deur stond om me mee te nemen, was ik in tranen. Ik overzag het allemaal niet, ik was al de hele dag beroerd en ik had geen idee waar ik de energie vandaan moest halen. Totdat ik herinnerde wat ik de dag ervoor gelezen had: ‘haal adem, wees in het NU en bedenk wat je NU moet doen. Denk niet aan het komende uur of aan de komende week. Alleen dat wat je NU moet doen is belangrijk.’ Dat wat ik NU (toen dus) moest doen, was in de auto gaan liggen, A. zou het verder wel regelen.

Eenmaal in Amsterdam aangekomen was ik rustig en had ik er zelfs zin in. Het concert was zo geweldig! Het was zeker de moeite en het ongemak en pijn waard. Live klinken ze zo goed, ze hebben humor, mooie muziek, goede sfeer, mooie choreografie en alles zit zo goed in elkaar. Ik heb genoten! In de pauze ben ik even op een bankje gaan liggen om mijn rug wat meer ontspanning te bieden dan tijdens het hangen als een tiener in de kussens op mijn stoel. Ook de tweede helft is een feit! Voor mijn hoofd en gevoel was het veeeel te snel afgelopen. Maar mijn lijf vond het mooi geweest, tijd om naar huis te gaan!
Ik heb foto’s gemaakt, geen één is perfect (lees wazig) en niet heel goed. Maar heej, wat maakt het uit, ik heb ze gemaakt. Ik bedoel: ik was daar…! En dat is wat telt voor mij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s