Transparantie

Op dit moment ken ik niet iemand die graag zielig of sneu gevonden wil worden. Jij? Toch worden mensen die vertellen dat ze eenzaam zijn vaak aan de kant gezegd als zijnde zielig en/of sneu. Lange tijd vond ik dat ook. Zonder te beseffen waar ik het eigenlijk over had, vond ik dat eenzaamheid aan jezelf lag. Want, zo redeneerde ik, als je eenzaam bent dan moet je gewoon een club of kerk zoeken, bij de buren langsgaan, vrijwilligerswerk gaan doen en je ontmoet vanzelf mensen met wie je vrienden kan worden. Het resultaat: weg eenzaamheid.

‘Geïsoleerd zijn van de anderen.’

Maar wat houdt eenzaam-zijn eigenlijk in? Het woordenboek zegt: ‘Eenzaamheid is het gevoel alleen te zijn, van geïsoleerd te zijn van de anderen. Onderzoekers omschrijven eenzaamheid als het verschil ervaren tussen gewenste en aanwezige contacten.’
Omdat eenzaamheid een gevoel is en mensen nu eenmaal verschillend in elkaar zitten, maakt dat het lastig om in beeld te brengen. Waar voor de één een bezoekje per week, een telefoontje en wat appjes genoeg zijn (en dus de rest van de week met zichzelf is), kan dat voor de andere enorme eenzaamheid betekenen.

Afbeeldingsresultaat voor eenzaamheid

Hoewel het vaak wordt gedacht, zit eenzaamheid ‘m niet altijd  in het fysieke alleen zijn. Ik heb lieve mensen om me heen, maar ik kan me erg eenzaam voelen doordat ik aan de zijlijn van het leven sta. En aan die zijlijn staan geeft mij gevoelens van onzekerheid, wat mijn gevoel van eenzaamheid alleen maar weer vergroot. Het hebben van onbekende en onbegrepen ziektes helpt ook niet echt mee.  Omdat ik niet meer kan werken of naar dagbesteding kan, heb ik veel minder contact met andere mensen dan gewenst. Ik heb geen partner en/of gezin waardoor het soms gebeurt dat ik dagen niemand spreek.

‘Eenzaamheid zit ‘m niet altijd in het fysieke alleen zijn.’

Deel ik dit omdat ik zielig gevonden wil worden?. Nee, ik deel dit omdat ook dit een deel van mijn leven is. Een deel dat bijna niemand ziet. Maar ook deel dat ik aan bijna niemand laat zien. Soms denken mensen dat dit iets is sinds mijn verhuizing afgelopen augustus. Maar het speelt al zo’n 3.5 jaar. De aftakeling is langzaamaan gegaan en ik moest steeds meer dingen inleveren: hobby’s, sociale contacten, dromen, vrijwilligerswerk en uiteindelijk mijn werk.
In de jaren dat ik dacht dat eenzaamheid je eigen schuld was heb ik me nooit beseft dat je op een dag niet meer de fysieke of de financiële gezondheid kunt hebben om deel te nemen aan een vereniging. Nooit heb ik beseft dat je simpelweg te ziek kan zijn om naar een kerk te gaan. Al helemaal heb ik niet beseft dat je soms te ziek kan zijn om mensen over de vloer te hebben of om nieuwe contacten aan te gaan.
Eenzaamheid is vaak geen vrijwillige keuze. Ook is het niet altijd zo simpel op te lossen zoals ik lange tijd heb gedacht.

2 gedachten over “Transparantie

  1. Heel toevallig – of niet- ben ik ook met een blogje bezig over eenzaamheid. Met dezelfde context als jou. Ik probeer na 9 jaar ziekte/eenzaamheid de draad weer op te pakken. Ook dat is vrij lastig. Godzijdank zorgt bloggen er voor dat je niet echt alleen bent, er is altijd wel een luisterend oor of een blog om te lezen. Sterkte! x

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s