Een bijzondere ontmoeting

Zo heb je niets en zo heb je ineens twee concerten in een maand! Twee weken geleden was ik bij het concert van Lauren Daigle in Tivoli, Utrecht. Ik had een VIP-arrangement en was daar met de missie om Lauren in person te bedanken. Zoals een echte fan betaamd had ik een T-shirt aan van Lauren Daigle met ‘Trust in You’ er op. HET lied waar het die avond om ging. Ik moest al vroeg aanwezig zijn en het duurde nog ruim een uur voordat de Q&A kon beginnen, zo balen. Een uur wachten is voor mij funest.

‘The size of your smile is amazing and means the world to me.’

Toen het mijn beurt was tijdens de Q&A, was ik al te moe om fatsoenlijk Engels te spreken. Maar ach, iedereen heeft me begrepen dus ik probeer me daar maar bij neer te leggen. Voordat ik aan mijn verhaal kon beginnen, wilde Lauren eerst mijn naam goed kunnen uitspreken. Iets dat altijd een probleem is voor buitenlanders, maar het is haar gelukt! Toen ik vertelde dat ze mijn leven had gered met het lied ‘Trust in You’, was ze even stil, legde haar hand op het hart en zei dat het heel veel voor haar betekende. (Lees verder onder foto’s.)

Daarna vroeg ze of er iets gebeurd was waardoor ik me zo verbonden voelde met dat lied. En ja, toen moest ik huilen want het raakt me nog altijd. Waarop Lauren zei: ‘het is oké om te huilen, dat is wat mensen doen.’ Toen ik vertelde wat er was gebeurd (gezwel in hoofd, gay-ontdekking, depressie) en dat ik er door dit lied nog ben, gingen de mensen klappen voor me. Ik was er even van in de war aangezien ik een applaus voor Lauren meer op z’n plek vond. Maar ik begrijp nu dat het een teken van respect was en ik ben er dankbaar voor. Lauren vertelde en vroeg nog het één en ander en zei tussendoor ineens: ‘the size of your smile is amazing and means the world to me, thank you. Thank you for being vulnerable.’ En over het t-shirt dat ik aanhad? Dat was awesome and cool, haha.

He-le-maal- stuk verliet ik de zaal. Een medewerker die me met de lift hielp dacht dat het kwam door de spanning. Toen ik hem vertelde dat het vermoeidheid was en dat ik moest liggen, kwam hij met het idee om in de EHBO-ruimte te gaan liggen op het bed. Goed idee! Ik wilde rusten tijdens het voorprogramma zodat ik misschien nog naar het concert zou kunnen. Hoewel ik na dat uurtje nog steeds kapot was, ben ik wel mee geweest toen vriendin AG me op kwam halen. Ik wilde zo graag! En Lauren heeft ons zeker niet teleurgesteld, het was prachtig! Tijdens het concert stortte ik in. En hoewel ik de plek waar ik zat eerst stom vond, bleek het ineens de perfecte plek te zijn voor mij: ik kon met mijn hoofd tegen de bar aanleunen. Die kon ik namelijk niet meer rechtop houden.

Een teken van respect

R. kwam me ophalen en stond tijdens de toegift ineens naast me in de concertzaal. Ik was zo dankbaar dat hij er was, ik kon niet meer. Met mijn hoofd tussen mijn enkels hebben hij en AG me meegenomen, in mijn jas gehesen en me op de achterbank gelegd. Ik was te moe om te praten, te moe om mee te helpen, te moe voor alles.

De dagen na het concert waren zwaar. Niet alleen omdat ik zo moe was, maar ook omdat ik ziek werd, inclusief een herpes-uitbraak. Maar het was het allemaal waard!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s