Krijg nou wat!

‘Hallo, met Omroep Gelderland. Spreek ik met Gerhilde Mulder?’ ‘Euh, hallo, ja dat klopt.’ ‘Dat is mooi, ben je dan en dan thuis? We willen je graag een kerstboom komen bezorgen.’ ‘Pardon, je wil wat? Hoe dat zo?’
Ik meende dat het een grap was of dat ze de verkeerde aan de lijn hadden. Ik was totaal vergeten dat ik mezelf een tijdje terug opgegeven had voor ‘wie verdient een kerstboom?’ Mijn aanvraag viel op omdat ik de enige was die zichzelf had opgegeven in plaats van iemand anders.
Benieuwd hoe dat bezoekje was? Check deze link voor een leuk filmpje bij mij in Ede:
https://www.omroepgelderland.nl/nieuws/2433126/Gerhilde-maakt-zichzelf-gelukkig-Ik-gun-mezelf-een-kerstboom

‘Ik was helemaal ontroerd en half in shock’

Maar er was meer voor mij in petto. De week erop vond ik in de brievenbus een brief van de gemeente Ede: ‘Gefeliciteerd! U heeft een kerstpakket gewonnen!’ Een grote doos met allemaal lekkere dingen! Om de vreugde te vermeerderen ga ik de inhoud delen met een gezin. Lieve mensen hier in Ede die ik ken omdat ik 8 jaar geleden hun kinderen les heb gegeven in Tanzania.

En alsof dat nog niet genoeg was kwam de postbode onlangs een ingepakte doos bezorgen. Ik begreep er niets van, wat zou het zijn? Nieuwsgierig als ik was scheurde ik het papier er gelijk af. De doos was gevuld met allemaal kaarten en cadeautjes (76!).  Luid huilend heb ik wat kaarten gelezen en wat cadeautjes uitgepakt. Ik was helemaal ontroerd en half in shock door alle liefde en moeite die mensen hebben genomen voor een onbekend iemand. Ik ben trouwens nog steeds niet klaar met de uitpakken! 

‘It’s beginning to look a lot like Christmas!’

Al snel had ik door dat iemand me ergens voor opgegeven moest hebben aangezien geen enkele afzender me iets zei. Ik kwam er alleen niet (snel genoeg naar m’n zin) achter wie dat had gedaan en wie ik dus kon bedanken.

Toen ik van de week wat aan het scheumen was in de doos en zat te kijken wat ik zou uitpakken, kwam ik een bekend handschrift tegen. Ik dacht, nee dat kan niet dat is te toevallig. Maar ja hoor, het kan wel. L., een lieve lotgenoot waar ik sinds dit jaar mee schrijf had me opgegeven omdat ze vond dat ik wel meer liefde en steun kon gebruiken. Hoe fijn en lief!

It’s beginning to look a lot like Christmas!
Ik wens jullie allemaal goede feestdagen. Tot volgend jaar!

Liefs, tante Gerhilde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s