Jij en ik

Joehoe! Vandaag bestaat mijn blog één jaar. En dat vind ik best bijzonder aangezien ik het afgelopen jaar meerdere keren op het punt heb gestaan om te stoppen. Wat ik soms niet prettig vond, is dat ik niet weet wie al die mensen zijn die mijn blogs lezen. Ik weet het, dit klinkt raar want ik post zelf iets op het internet waar vrij verkeer heerst. Maar toch bekroop me af en toe een unheimisch gevoel.

Het geeft me het gevoel dat ik iets belangrijks doe

Andere keren was ik er helemaal klaar mee en had ik geen inspiratie om te schrijven of was ik mijn eigen verhalen zo zat. Soms was het verhaal wel daar, maar kreeg ik het niet tot een goedlopend verhaal op het digitale papier. Of schoot ik tijdens het beroerd en uitgeput zijn half in de stress als ‘ik wat met de blog moest doen want het was al weer lang geleden’. Of ik zag er simpelweg het nut er niet van in. Maar op de één of andere manier was daar altijd op het goede moment een berichtje van lezers die me op andere gedachten brachten. Iemand vertelde dat ze zo geraakt was door mijn blogs. Anderen gaven aan veel herkenning te vinden in mijn verhalen en zeiden dat het zo belangrijk was om ons verhaal te blijven delen. Ook zijn er mensen die het erg prettig vinden om zo op de hoogte gehouden te worden over mijn wel en wee. En ik heb zelfs complimenten gekregen over mijn schrijfstijl. Dat vond ik uiteraard ook leuk om te horen.

Het geeft me ook een gevoel dat ik gezien word

Deze weblog geeft mij ook een beetje het idee dat ik iets belangrijks doe, zowel voor anderen als voor mezelf. Daarnaast heb ik zo ook een beetje het gevoel dat ik gezien word, ook al kom ik mijn huis soms bijna niet uit. En dat doet me goed.
Soms krijg ik een berichtje van WordPress dat mijn statistieken door het plafond vliegen en het druk is op mijn blog. Ik vind dat bijzonder en het maakt me blij. Tegenwoordig is er zoveel te lezen, te kijken en te volgen. En om daar tussen te komen is niet (altijd) gemakkelijk.
Daarom, bedankt voor je interesse en het lezen van mijn blogs! Zoals ik al eerder zei, zonder jou had deze pagina op het wereldwijdeweb waarschijnlijk niet meer bestaan. Ik hoop dat ik het komende jaar wat meer positief nieuws kan brengen 😊. We zullen zien wat er gaat gebeuren.

2 gedachten over “Jij en ik

  1. Lieve Gerhilde,

    Blijf alsjeblieft schrijven, goed voor jezelf, goed voor anderen en bovendien erg fijn om zo op de hoogte te blijven hoe het met je gaat.

    Big hug

    Hannie

    Geliked door 1 persoon

  2. Hoi Gerhilde,

    Ik weet niet of je me kent maar ik heb vroeger bij jou op school gezeten.
    Ik heb ook ME en herken veel in jou schrijven.
    Tog weet ik dat het beter kan gaan maar ook weer slechter. Maar het kan echt hoor ik ben van iedere dag doodmoe naar dagen gegaan dat ik zelfs een uurtje vrijwilligerswerk kan doen. Bij de vermoeidheidskliniek heb ik geleerd balans te zoeken maar ook dat ons brein zo samenhangt met ons lichamelijk voelen.
    Ik wens je heel veel sterkte en kracht toe.

    Groetjes Jantine

    Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op Hannie van Mourik Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s