Dunne lijnen

Al een paar weken zeg ik heeeeel voorzichtig tegen een paar mensen om me heen: ‘ik voel me anders’. Ik schijn ook anders uit mijn ogen te kijken en mijn energie is ook anders dan anders. Het is niet zo dat ik ineens alles weer kan, maar de meest simpele dingen zijn wel minder vermoeiend. Zo maak ik sinds kort voor het eerst sinds zo’n tien maanden weer mijn eigen smoothies! Douchen is ook iets dat veel minder moeite en energie kost.
Omdat ik een paar weken geleden een tijdje morfine gebruikte, dacht ik dat ik me beter voelde doordat ik bijna geen pijn meer voelde (en dat was bijzonder). Maar nu ik alleen nog incidenteel morfine gebruik, is dat ‘anders voelen’ gebleven. De uurtjes die ik op een dag verticaal ben, zijn meestal actiever dan voorheen.

Actieve verticale uurtjes


Onlangs was ik in Driebergen en de arts wilde mijn waardes meten. Wat bleek? Na maanden rondom dezelfde waardes te hebben geschommeld, waren ze nu enorm gekelderd! Langzaamaan durf ik echt te geloven dat ik me niet alleen wat beter voel, maar dat ik ook echt wat minder ziek ben! Het ene moment wil ik van de daken schreeuwen dat ik me ‘beterder’ voel en het andere moment denk ik: laat ik maar niets zeggen, misschien is het weer een tijdelijke opleving. Hypermakend en spannend tegelijkertijd!

Wat ik wel lastig vind, is dat ik al een tijdje verplicht veel moet liggen. De Ischias is waarschijnlijk toch een hernia en op een dag mag ik maar een half uurtje zitten. Je zou denken dat dat plat liggen niet zo’n probleem is voor iemand die getraind is in horizontaal de dag doorbrengen. Maar niets is minder waar.

Ik voel me anders

Ik voel me meer mens en ik zou graag dingen (denk klein) willen doen maar dat gaat en/of mag niet. Daarnaast moet ik veel lopen. Ik snap de fysiotherapeut en vind het ook een goed plan. Maar hoe doe je dat als je laagbelastbaar bent? Hoe zorg je dat je veel loopt als je benen je maar kort houden en je zo’n last hebt van de zwaartekracht? En dan zijn er ook nog van die dagen dat ik te moe bent om überhaupt te bewegen. Juist ja, lastig…
De lijnen zijn dun en worden snel overschreden. Geregeld lig ik helemaal uitgeschakeld op bed. Gelukkig ben ik gezegend met een hele fijne fysiotherapeut. Ze denkt goed mee en ze snapt het als dingen niet of anders gaan bij mij. De samenwerking is erg prettig en al doende leren we. Hopelijk is dat gedoe met mijn rug/been/voet over een poosje weer voorbij.

Een gedachte over “Dunne lijnen

  1. Wat ontzettend fijn dat je het gevoel hebt en langzaam aan meer vertrouwen krijgt dat het beter gaat. We hopen en bidden met je mee dat deze stijgende lijn door mag zetten.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s