Verschillende processen

Om verschillende redenen is het hier een tijdje stil geweest, maar gelukkig niet omdat het slecht met mij gaat. In zowel het proces van herstel als in het rouwproces gaat het wel goed.

Zomervakantie
De afgelopen maanden heb ik kunnen genieten van de zomer. Ik was fysiek weer in staat om af en toe een middagje of avondje weg te gaan! Al dan niet met rolstoel/scootmobiel.
Ik ben zelfs een paar dagen bij een vriendin geweest die aan de kust woont! Eenmaal thuis werd ik ziek, een paar dagen weg was dus net even iets teveel van het goede. Erg vond ik dat niet, af en toe is het goed om je grenzen op te zoeken. Dan weet je immers weer waar je staat. Als je grenzen steeds veranderen ontkom je er volgens mij niet aan om nooit over je grenzen te gaan. En zeker niet als je Gerhilde heet en liever te snel dan te langzaam gaat.

Fysiotherapie
Hoewel ik weer kan lopen, gaat het met mijn been en voet nog niet altijd even lekker. Er zijn een aantal zenuwen dood, hopelijk in coma, en wat zenuwen zijn beschadigd waardoor ik bepaalde bewegingen (nog) niet kan maken. De zenuwpijnen zijn ook nog niet verdwenen waardoor ik ’s nachts geregeld wakker lig van de pijn.
Samen met de fysiotherapeut ben ik hard aan het werk om niet alleen de functies van mijn been en voet te verbeteren, maar om mijn hele lichaam weer sterk te krijgen. De afgelopen jaren en de pijn hebben hun sporen nagelaten; de rechterkant van mijn lijf is onderbelast en de linkerkant is overbelast. Binnenkort ga ik onder begeleiding van de fysio zelfs beginnen met sporten!

Ontspanning
Ik dacht steeds dat ik de afgelopen maanden niet veel deed. Blijkbaar zat in mijn hoofd dat als je je weer fit(ter) voelt, je weer kunt gaan werken. Helaas ben ik nog niet zo fit, maar mijn handen jeuken soms ook om weer aan de slag te gaan. Hoewel ik dus dacht dat ik de afgelopen maanden niet veel heb gedaan, besef ik nu dat ik nog altijd hard aan het werk ben met het herstellen. Waar ik voorheen in bed plofte omdat ik moe was van de behandelingen, de fysio of omdat ik beroerd was, kan ik nu allerlei dingen doen. Dingen die ik soms jarenlang niet heb kunnen doen. Ik verslind het ene (studie)boek na het andere en ik volg nu al bijna een half jaar een online cursus bij Spirit Coaching. Met mijn Russische lessen gaat het heel goed en ik overweeg om er Spaans bij te gaan leren. Verder haak ik er lustig op los en spreek ik af en toe af met vrienden of familie.
Hoewel ik de laatste tijd soms erg op mezelf kan zijn, ben ik sinds kort geregeld in het wijkcentrum te vinden om gezellig mee te eten of om aan een activiteit mee te doen.  Leuk, fijn, heerlijk en gezellig om weer onder de mensen te kunnen zijn, om nieuwe mensen en andere culturen te leren kennen. Hoe bijzonder dat ik dit alles weer kan! Ik voel me weer levend.

Herstelproces
De artsen zijn ook erg positief en verwonderd over mijn vorderingen. Ik ben nog niet genezen verklaard, dat duurt denk ik nog wel even, maar mijn waardes blijven dalen en ik voel me doorgaans vrij goed. Al gaat het herstel niet in één rechte lijn omhoog. Soms heb ik ineens weer last van mijn darmen, dan zijn er ineens weer een paar dagen dat ik weer heel moe ben, etc. Maar als ik kijk naar hoe mijn slechtere dagen er nu uitzien, stelt dat weinig meer voor bij hoe het de afgelopen jaren was.

Verwerkingsprocessen
Rouwen kost veel energie merk ik (zie blog ‘Rollercoaster’ voor meer informatie). Het is een pittig en verdrietig proces van, onder andere, wennen. En ervaren dat ‘nooit meer’ ook echt ‘nooit meer’ betekent. Ik las onlangs dat in rouw en verdriet ook veel liefde zit. Hoe mooi is dat.

Met verschillende vrienden en artsen heb ik de afgelopen tijd bijzondere gesprekken gehad. De gesprekken gingen over dat ze zich zo’n zorgen hebben gemaakt om mij de afgelopen jaren. En dat ze verschillende keren bang waren dat ik het niet zou redden. Ik keek er niet raar van op dat ze dat dachten. Ik bedoel, ik heb zelf ook een paar keer ervaren dat ik op het randje van de dood zweefde. Daarom heb ik destijds ook een ‘testament’ geschreven en die op een plek gelegd waar mensen die snel zouden vinden als ik er niet meer zou zijn. Maar ik ben er nog, en moet je eens zien hoe..!
De afgelopen jaren was ik te ziek om te verwerken wat er allemaal gebeurde. Volgens mij is dat verwerkingsproces nu aangebroken. Een goed teken, ik heb daar nu dus de energie voor!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s